 |
| Eigen foto en gedicht |
Ergens een novemberdag
achter in de tuin
keek ze met dr stipjes
bij treurende wilgenlipjes
‘t midst van groen en bruin
De dame met ‘t rode hoedje
met het vrolijke snoetje
geen tijd om te knorren
hou toch op met morren
kom op geef me je lach
hier achter in de tuin
op deze november-dag
Geen opmerkingen:
Een reactie posten