Amper een handvol mensen weten
hoe je knokt elke dag
’t hoeft hier niet uitgesmeten
hoe het jou vermag
‘k Mag een beetje hopen
dat ik je zonnetje mag zijn
zonder naast schoenen te lopen
zelfs jouw knuffel en harlekijn
‘k Weet alleen dankend op mijn knietjes
dat ik ontzettend dol op je ben
niet zomaar één van vele theorietjes
't is zo en blijft sinds de dag ik je ken
 |
| Eigen foto en gedicht |
Ergens een novemberdag
achter in de tuin
keek ze met dr stipjes
bij treurende wilgenlipjes
‘t midst van groen en bruin
De dame met ‘t rode hoedje
met het vrolijke snoetje
geen tijd om te knorren
hou toch op met morren
kom op geef me je lach
hier achter in de tuin
op deze november-dag
 |
| Foto pixabay - Gedicht Annick |
Af en toe is men uitgefreesd
Leeg en totaal verweesd
Vertoef waar alles altijd is geweest
tussen 't groen, de rust die geneest
de zon woordenloos zinnespeelt
en knopen losmaakt in je geest
