Hulp voor slachtoffers overstromingen Wallonië vanuit Vlaanderen
De pijn vanuit een verkrampte maag
ontkruipt me langs muren van ontgoocheling
als een donkere wolk over de mensheid heen
hoe het sinds zijn bestaan niet is gegroeid
althans niet in liefde, althans niet om elkaar
Hoe het kwade de strijd in mij vecht
tegen het goede dat bovenaf komt
dat niemand het slechte wil aanrekenen
maar prijst wie het goede laat zegevieren
en de vijand naar de vergeethoek drijft
Haat en liefde slaan de armen om zich heen
haast verdrinkend, het hart bedelend om zuurstof
en je vraagt om de stilte, je vraagt om de rust
jubelend over elke stap die je vooruitkomt
de ogen sluitend voor de onverschilligheid
Geen opmerkingen:
Een reactie posten