De optie

Eigen ontwerp

Zullen we,
Iemand aan het degen rijgen
als we de vlek ontdekken
Zullen we het recht toe-eigenen
en de pijp uittrekken
Zullen we horen, zien en zwijgen,
Met de mantel der liefde bedekken
Zullen we naar wijsheid neigen
Een tand maar niet de tong uittrekken
Zullen we elke overwinning prijzen
En van veroordeling onttrekken
Zullen we de doornen kleinkrijgen
En enkel uit de rozen stekken

Afscheid

Afscheid

Neerzijgend door de knieën
Biddend 'Laat dit alstublieft niet zijn'
De oneindigheid aanroepend
Maar de stilte omarmde
Verdriet en pijn doorkliefde
Grimmigheid sloeg toe
Vuisten hemelwaarts
Tegen het onvermijdbare
Tegen de striemende leegte
die krenkte, die mortificeert
Het hoge altijd aanbeden
Tot de grond verdween
Onverteerbaar
Vandaag en morgen
Moeizaam
Bitter en droefgeestig
Tot tijd opnieuw liet ademen
En al wat ooit was geweest
De liefdevolle herinnering gaf