De optie

Foto: pixabay

De optie

Zullen we,

Iemand aan het degen rijgen

als we de vlek ontdekken

Zullen we het recht toe-eigenen

en de pijp uittrekken

Zullen we horen, zien en zwijgen,

Met de mantel der liefde bedekken

Zullen we naar wijsheid neigen

Een tand maar niet de tong uittrekken

Zullen we elke overwinning prijzen

En van veroordeling onttrekken

Zullen we de doornen kleinkrijgen

En enkel uit de rozen stekken

Hof van Gethsémane

Hof van Gethsémane

Goud kleurde Zijn gezicht in de avondzon

Fruit-, olijfbomen en Zijn schaduwteken

Waar de vallei van Josafat een brug ontgon

achter de omwalling van losse stenen

Koud was Hij binnenin, Zijn hart vol onrust,

de kelk was de Zijne, de schuld het mijne.

Hij lag neer, Zijn angstvol gezicht ter aarde

daar waar eensdags ook mijn lichaam rust.

Het dondert, regendruppelt in mijn ziel

Al wat ik voel wordt doormidden gereten

Mijn noodlot dat Hem op de schouders viel

Mijn daden worden Hem aangemeten

Zijn Geest en Schrift zal mij tot toonbeeld zijn

Opdat gerechtvaardigd ik zou opgaan

ik, verzonken tot schandelijk terrein

Voor mij aansprakelijk, is Hij voorgegaan