
Eigen foto
Mensen begeren ontzaglijk veel
Bereiken slechts een deel
Zien ’t groene gras aan d ’overkant
Geregeld staan ze aan de rand
Sterven binnenin aan het waarom
Aanvaarden zelden het daarom
Dragen ‘t juk dat ze niet hoeven
Leven op losse schroeven
De ontmoetingen van het hart
Valt ons soms zeer hard
Dringen in ‘t diepste van ons geest
Ogen moedig, en toch verweesd
Ergernis aan een wereld om ons heen
Vertrouwen, op den duur geen één
Begrijpen noch zuster noch broeder
Vergaten wijsheid van ons Hoeder
Lezen ‘t Woord, zonder verdieping
Blind voor de weg naar een nieuw Begin
Zoeken rust in een doodlopende straat
Maar zijn er nimmer mee gebaat
Alle antwoorden liggen in Zijn Hand
Enkel Zijn woord dat houdt stand
Wees niet droevig maar verblijd
Wees niet droevig maar verblijd
Geloof… het is de hoogste tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten