 |
| Jill Wellington |
Koffiekoeken op zondagmorgen
Lanterfanten, zonder zorgen
Amuse-gueulletjes bij de koffie
Nog wat napraten in je kloffie
Nu eens geen boterham met jam
niet met kaas, noch met ham
Een mandje vol zoete dingen
Roomsoezen met van die puddingen
Met rozijntjes en suikerlaagjes
Het feest voor hongerige maagjes
Een tafereeltje uit een roman
zoals dat enkel op zondagmorgen kan
 |
| Pixabay |
De
ochtend is vroeger dan voorheen
Het
brengt me wat eerder op de been
Zelfs
de zon is nog niet opgestaan
De
maan heeft zijn pyjama nog niet aan
'k
Hoor gestommel op 't boven verdiep
Of
is het onrust net als toen je nog sliep
Zijn
het demonen of zotte dromen
Die
verdwijnen zoals ze zijn gekomen
Ik
ontmoet je elke dag telkens weer
't
Mag voor mij nog lang, nog een keer
Ik
bewaar de geluiden van dit moment
Voor
als de stilte komt en niet afwendt
Jouw
aanwezigheid ondraaglijk verschraald
Tot
ook mijn ochtend de nacht niet haalt
 |
| Pixabay |
Je wacht op vriendschap
Wie ben jij tot vriend
Je wacht op liefde
Wie ben je tot lief
Je wacht op resultaat
Wie ben je tot oorzaak
Je wacht op ontvangst
Maar je geeft niet
Je wacht
Wie wacht op jou
Waar de regen de weg ontmoet
De wind om je heen woedt
Je bent onderweg
Want het zit je in het bloed
Regen kent niets anders dan regen
Wind zoekt een weg,
Waar het een weg vindt
Dat gevoel herken je,
Want je kent niets anders
De weg en de motor is
Wat je diep van binnen bindt
 |
| Pixabay |
Jij daar en wij… zie ons hier,
Ons moeder, ons musketier
Onoverwinnelijk op haar levensweg
Dikwijls een harde lijdensweg
Ze had geen ruimte voor beklag
Tenzij gevuld te worden met een lach
In alles waren wij met drie één
Ze loodste ons door alles heen
Zij leefde als één voor allen
Een schouder die geen mens liet vallen
Wij die hier in het nu nog staan
Je hebt het ons voorgedaan
Door jou kijken wij niet achterom
Jou is nu rust gegund
Eeuwig in het engelendom
 |
| Pixabay |
Oorlog in vredestijd
Oorlog desalniettemin
Geen oog voor menselijk leed
of voor wie uit hun hand eet
Gewond achterblijven
De zaak op de spits drijven
Argumenten weerszijden
Eigen gelijk wordt de strijd
Tot spijt van wie 't benijdt
De rekening wordt betaald
't Maakt niet uit wie het haalt
Eenieder wordt hierin geraakt
Welke fout wie ook heeft gemaakt
Langs groene velden sprakeloos
Getuigen ze wuivend tijdloos
Zie je ons? Herinner je nog?
Tijd van strijd, de oorlog
Verwisselt met wat eeuwig is
Stilzwijgende getuigenis
Lang lang zo lang geleden
Om nooit meer te vergeten
Wij, die zijn ontslapen
En met ons
De stilte van het wapen
